Ostre koło

Ostre koło – popularna nazwa napędu i roweru jednobiegowego. Rower ostre koło wiódł swój prym do końca XIX wieku, kiedy to wynaleziono rower z mechanizmem wolnobiegowym. W trakcie jazdy rowerem tego typu nie jest możliwe zaprzestanie pedałowania, nawet podczas jazdy z górki. Rower ostre koło został skonstruowany w taki sposób, że możemy nim jechać zarówno w przód, jak i w tył. Ma on również mniejszą wagę od standardowych rowerów, gdyż jego konstrukcja została ograniczona do minimum.

Nie posiada on m.in. przerzutek, zębatek i linek. Dzięki temu, że posiada możliwie najprostszy typ napędu, jest on coraz częściej wybierany przez kolarzy i inne osoby ceniące prostotę jazdy na rowerze. Swoje zastosowanie znajduje także w kolarstwie torowym, w treningach do kolarstwa szosowego, a nawet w pokazach akrobatyki, gdzie ostre koło umożliwia wykonanie najróżniejszych ewolucji, np. jazdę w tył czy obroty na tylnym kole.

Ostre koło – budowa

Rower tego typu nie posiada mechanizmu zębatkowo-zapadkowego ani ciernego, który występuje w standardowych rowerach. Piasta tylnego koła jest połączona z kołem łańcuchowym na sztywno. Rower ostre koło zazwyczaj posiada jedno koło łańcuchowe na korbie i drugie koło łańcuchowe na tylnej piaście. W efekcie takiej budowy obrót tylnego koła ma bezpośredni wpływ na ruch pedałów, które w trakcie jazdy są cały czas w ruchu, nawet podczas jazdy z górki. Dzięki takiej konstrukcji, można natomiast wykonywać jazdę do tyłu. Rowery ostre koło umożliwiają hamowanie za pomocą pedałów, które wystarczy zatrzymać lub na nich stanąć, aby wymusić hamowanie na tylne koło.

Odpowiednią sterowność w tych rowerach nadaje rama. Większy kąt główki ramy zapewnia lepszą zwrotność, a mniejszy lepszą stabilność roweru. Wychylenie widelca ramy, im jest mniejsze w stosunku do główki ramy, tym większa jest zwrotność. Dobrą stabilność roweru ostre koło, gwarantuje też odpowiednia długość tylnego trójkąta ramy. Dogodną pozycję na rowerze oraz komfort jazdy, zwiększa odpowiednia odległość kół od siebie oraz długość górnej rury.