Rower szosowy

Rower szosowy – typ roweru przeznaczony do jak najszybszego pokonywania tras prowadzących po utwardzonych drogach. Potocznie nazywany szosówką, szosą lub kolarzówką często o charakterze typowo sportowym.

Historia roweru szosowego

Początkowo w XIX wieku rowery szosowe stanowiły wygodny środek transportu, który szybko zyskiwał na popularności. Na przełomie XIX i XX wieku przerodził się w sprzęt sportowy razem z powstaniem najstarszych wyścigów kolarskich we Włoszech i Francji. Z biegiem lat popularność kolarstwa rosła i tworzono coraz bardziej zaawansowane, lżejsze i szybsze rowery. W okolicach lat osiemdziesiątych XX wieku pojawiły się tunele aerodynamiczne, które pozwoliły na opracowanie bardziej opływowych kształtów ram rowerowych. Z końcem lat dziewięćdziesiątych zaczęto produkować ramy z włókna węglowego, co pozwoliło znacząco zmniejszyć ich masę. Rowery szosowe są nadal rozwijane i stają się coraz szybsze, o czym świadczą chociażby coraz lepsze uzyskiwane czasy przez zawodników w wyścigach. Kolarstwo szosowe jest najstarszą dyscypliną rowerową na świecie.

Budowa roweru szosowego

Z biegiem lat rowery szosowe ulegały mniejszym bądź większym zmianom i nadal im ulegają, można jednak wyznaczyć kilka charakterystycznych cech ich budowy:

  • Koła – obecnie standardem są 28-calowe koła, które w połączeniu z gładką oponą zapewniającą niskie opory toczenia pozwalają na szybkie przyspieszanie i utrzymywanie wysokich prędkości. W budowie kół wykorzystuje się często szerokie obręcze, tzw. stożki, a także płaskie szprychy, które poprawiają aerodynamikę kół.
  • Rama – rama szosowa od lat składa się z klasycznych dwóch trójkątów. W typowej kolarzówce rama zbudowana jest w sposób, w którym kierownica znajduje się poniżej siodełka, co pozwala na osiągnięcie przez kolarza aerodynamicznej pozycji. W ramie szosowej istotna jest jej masa, aerodynamika i sztywność boczna, przez co wyczynowe ramy obecnie wykonywane są z włókna węglowego.
  • Kierownica – wygięta w charakterystyczny sposób, tzw. baranek. Umożliwia jazdę trzymając kierownicę na kilka sposobów, co umożliwia osiągnięcie odpowiedniej pozycji w zależności od sytuacji.

Rowery startujące w wyścigach podlegają restrykcjom Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) ograniczającym m.in. geometrię ramy oraz minimalną wagę roweru, w tym ze względu na bezpieczeństwo kolarzy. Obecne technologie pozwalają jednak na budowę w pełni funkcjonalnych rowerów przekraczających te restrykcje.

Ewolucje roweru szosowego

Na podstawie rowerów szosowych powstały z biegiem czasu inne typy rowerów, które mają sprostać zadaniom wykraczającym poza możliwości typowego roweru szosowego i nadal można dostrzec w nich cechy wspólne z rowerami szosowymi. Są to:

  • Rowery przełajowe (CX) – pierwsza ewolucja roweru szosowego, która pozwoliła na jazdę w terenie dzięki zastosowaniu grubszych opon z bieżnikiem i mocniejszych hamulców. Geometria roweru przełajowego od szosowego różni się długością i prześwitem, dzięki czemu są one zwrotniejsze i łatwiej pokonują przeszkody.
  • Rowery czasowe i triatlonowe – rowery budowane w celu uzyskania maksymalnie aerodynamicznej pozycji w czasie jazdy dzięki specjalnej budowie ramy oraz zastosowanemu kokpitowi pozwalającemu na jazdę w bardziej leżącej pozycji. Rowery triatlonowe dodatkowo wyposaża się w aerodynamiczne pojemniki na napoje i jedzenie.
  • Rowery gravel – najmłodsza ewolucja pozwalająca na wygodną jazdę po drogach, szutrach i leśnych ścieżkach.
  • Rowery endurance – rowery szosowe o nieco bardziej wyprostowanej pozycji pozwalającej na wygodniejsze pokonywanie dłuższych dystansów.
  • Rowery fitness – rowery endurance wyposażone w prostą kierownicę, dzięki czemu są bardziej zwrotne i nadają się np. do jazdy po mieście.