Przerzutka Low Normal

Przerzutka Low Normal – rodzaj tylnej przerzutki rowerowej, w której pozycja spoczynkowa pantografu znajduje się na najniższym przełożeniu. Nazwa pochodzi od: low – najniższe położenie, normal – położenie normalne.

Historia przerzutki Low-Normal

W latach 40. i 50. XX wieku produkowano przerzutki w oparciu o zasadę działania przerzutek dziś znanych jako low normal. Przez powstanie w roku 1964 przerzutek o odwrotnym działaniu (top normal) przerzutki te straciły na popularności. W 1998 roku firma Shimano zastosowała po raz pierwszy ten typ przerzutek pod nazwą Rapid-Rise w przerzutce z topowej górskiej grupy XTR. Oznaczenie Rapid-Rise od 2003 roku zostało zamienione na low normal. Pomimo to rozwiązanie low normal nie zdobyło popularności i dzisiaj w tej technologii produkuje się jedynie pojedyncze modele przerzutek.

Budowa przerzutki Low-Normal

W typie przerzutki low normal pozycja spoczynkowa pantografu, przy luźnej lince, znajduje się na najniższym przełożeniu (największej zębatce) dostępnym na tylnych zębatkach. Naciągnięcie linki przez manetkę powoduje ruch przerzutki w stronę cięższych przełożeń (mniejszych trybów), natomiast skokowe zwalnianie linki powoduje ruch w stronę lżejszych przełożeń. Oznacza to dla użytkownika, odwrotnie niż w przerzutkach top normal, konieczność użycia większej siły przy zmianie przełożenia na cięższe.

Największą zaletą tego rozwiązania jest łatwiejsze redukowanie przełożeń przez przerzutkę, co ułatwia zmianę biegów na stromych podjazdach. Przerzutki low normal przez Shimano wykorzystywane są do współpracy m.in. z klamkomanetkami Dual Control.